Opodatkowanie pożyczki – kiedy pożyczka jest opodatkowana?

Nasze państwo, musi zapewnić sobie wpływy, dlatego obarcza nas obowiązkiem odprowadzania różnego rodzaju podatków. Płacimy podatek dochodowy, podatek VAT, akcyzę, a oprócz tych najbardziej znanych i oczywistych, jest jeszcze cała lista innych, o których dowiadujemy się dopiero, gdy stajemy przed koniecznością ich opłacenia. Jednym z takich podatków jest podatek od czynności cywilnoprawnych.

 

 

Kiedy problemy finansowe zmuszają nas do pożyczenia pieniędzy od członków rodziny lub znajomych, nie zastanawiamy się czy od takiej pożyczki będziemy musieli odprowadzić podatek do urzędu skarbowego. Warto jednak wiedzieć, że zgodnie z ustawą, pożyczki prywatne, nakładają na pożyczkobiorcę, obowiązek odprowadzenia podatku od czynności cywilnoprawnych.

Opodatkowanie takiej pożyczki zależy od jej kwoty. Podatek od czynności cywilnoprawnych od 2019 roku został obniżony z 2 % do 0,5%. Jeśli podczas podpisywania umowy całkowita suma jest jeszcze nieznana, a pieniądze będą wypłacane w ratach, musimy płacić podatek przy każdej wypłacie pieniędzy.

Czy od pożyczki należy płacić podatki?

Zgodnie z prawem, każda pożyczka prywatna wymaga odprowadzenia podatku od czynności cywilnoprawnych, który od początku 2019 roku wynosi 0,5 % od jej wysokości, ale opodatkowanie pożyczki dotyczy wyłącznie tych świadczeń, których udzielają osoby prywatne, nie prowadzące działalności gospodarczej związanej ze świadczeniem usług finansowych.

Warto pamiętać, że wówczas kwoty odsetek stają się dla prywatnego pożyczkodawcy przychodami z kapitałów pieniężnych, więc powinien on z tego tytułu rozliczyć podatek od czynności cywilnoprawnych, podatek dochodowy oraz przedstawić przychód w rocznym zeznaniu podatkowym PIT.

Pożyczkobiorca natomiast, jest zobowiązany do sporządzenia i dostarczenia do urzędu skarbowego deklaracji PCC-3, w terminie 14 dni od dnia podpisania umowy. Jeżeli pożyczka nie zostanie zgłoszona i nie dopełnimy obowiązku podatkowego, a urząd skarbowy dojrzy nieprawidłowości w złożonej deklaracji lub ustali, że podatek od otrzymanej pożyczki nie został opłacony, zostanie nałożona kara i zapłacimy aż 20% pożyczonej kwoty.

Od jakich pożyczek nie musimy płacić podatku?

Obowiązki podatkowe z tytułu czynności cywilnoprawnych, spoczywają w zasadzie na wszystkich, którzy zaciągają pożyczki od osób prywatnych bądź od instytucji, które nie prowadzą działalności w tym zakresie. Jednak istnieje kilka wyjątków, dzięki którym, niektóre są zwolnione z tego podatku.

Podatek nie obowiązuje, jeśli pożyczkodawca prowadzi usługi w zakresie udzielania pożyczek i z tego tytułu podlega już regulacjom VAT, oraz kiedy obie strony umowy należą do I grupy podatkowej. Opodatkowaniu nie podlega więc pożyczka, której udzielili, np: obecny małżonek, zstępni (syn, córka, wnuki), wstępni (np. matka, ojciec, dziadkowie), rodzeństwo, pasierb, ojczym, macocha, zięć, teściowie.

Drugi warunek dotyczy natomiast wysokości udzielanej pożyczki. Kwota pożyczona od jednej osoby nie może wynieść więcej, niż 9637 zł w ciągu 5 lat. Jeśli pożyczka będzie wyższa, należy ją zgłosić do urzędu skarbowego, w ciągu 14 dni, a środki muszą zostać wpłacone na konto bankowe w celu udokumentowania pożyczki. Pożyczki między teściem, teściową, zięciem a synową są zwolnione z podatku tylko do kwoty 9637 zł od jednej osoby w ciągu 5 lat. Kwoty wyższe, są oprocentowane 0,5% stawką podatku od czynności cywilnoprawnych.

Istnieje również możliwość całkowitego zwolnienia z podatku PCC, pożyczki od dalszej rodziny i osób niespokrewnionych, jednak wartość pożyczki nie może przekraczać:
– 1 tys. zł jednorazowo od jednej osoby,

– 5 tys. zł w ciągu 3 lat, od jednej osoby,

– łącznie 25 tys. zł od kilku osób,

Jeśli pożyczki były jednak wyższe, pożyczkobiorca ma obowiązek zgłosić je i udokumentować w deklaracji PCC-3, a następnie odprowadzić 0,5 % podatku od różnicy między sumą pożyczek, a kwotą zwolnioną od podatku.